W naszym najnowszym filmie postanowiliśmy dokładnie przyjrzeć się tej niezwykłej broni. Zaprezentujemy Państwu dwa wyjątkowe egzemplarze Brena. Pierwszy, Mk I, datowany na rok 1942, nie tylko jest świadkiem historii, ale ma także szczególną polską historię. Drugi model, Mk 3 z 1957 roku, pochodzi z kolekcji naszego wieloletniego przyjaciela i kolekcjonera broni, Zbyszka.

Podczas prezentacji poznają Państwo fascynującą historię obu tych modeli, ich budowę oraz liczne ciekawostki z nimi związane. Bren, mimo pozornie prostej konstrukcji, skrywa w sobie wiele innowacyjnych rozwiązań i detali, które sprawiają, że jego analiza jest tak pasjonująca. Długość filmu jest uzasadniona bogactwem informacji i technicznych aspektów prezentowanej broni.

Kilka podstawowych danych technicznych na temat Brena:

• Kaliber: 7,7 mm
• Nabój: .303 (7,7 × 56 mm R)
• Magazynek: łukowy, o pojemności 30 naboi
• Długość całkowita: 1156 mm
• Długość lufy: 635 mm
• Masa broni: 8,86 kg
• Prędkość początkowa pocisku: 731 m/s
• Szybkostrzelność teoretyczna: 500 strzałów na minutę.

Zachęcamy do wnikliwego obejrzenia filmu i poznania jednej z najważniejszych broni XX wieku!

Artykuł Karabin maszynowy BREN pochodzi z serwisu WROTA 44.

W 1936 roku, siły zbrojne Stanów Zjednoczonych przyjęły do służby nowy typ broni, karabin o nazwie M1 Garand. Chociaż potocznie jest on nazywany „M1 Garant”, prawidłowa nazwa tej broni to „Garand”, od nazwiska jej konstruktora, Johna C. Garanda.

Było to wydarzenie o znaczeniu przełomowym w dziedzinie uzbrojenia. Armia amerykańska stała się pierwszą na świecie, która na tak szeroką skalę wprowadziła do służby karabin samopowtarzalny. Wcześniejsze karabiny powtarzalne wymagały ręcznego przeładowania po każdym strzale, co znacznie ograniczało szybkostrzelność żołnierza na polu bitwy.

Wprowadzenie M1 Garand’a miało ogromny wpływ na siłę ognia pojedynczego żołnierza. Dzięki tej broni, żołnierze mogli prowadzić ciągły ogień bez potrzeby ręcznego przeładowywania po każdym strzale, co dawało im znaczną przewagę nad przeciwnikiem. Mechanizm samopowtarzalny pozwolił na oddawanie ośmiu strzałów z rzędu z jednego magazynka, przed koniecznością ponownego załadowania.

Ta zdolność do prowadzenia szybkiego i ciągłego ognia okazała się nieoceniona podczas II wojny światowej, gdzie M1 Garand stał się symbolem siły i skuteczności amerykańskiego żołnierza. Jego niezawodność, precyzja i zdolność do prowadzenia intensywnego ognia sprawiły, że był ceniony zarówno przez wojskowych, jak i strzelców wyborowych.

Podsumowując, M1 Garand to nie tylko karabin, ale symbol rewolucji w uzbrojeniu piechoty, który zdefiniował nową erę w prowadzeniu działań wojennych. Jego wprowadzenie do służby było kluczowym momentem w historii wojskowości, który miał trwały wpływ na przebieg walk w XX wieku.

Artykuł Karabin M1 GARANT pochodzi z serwisu WROTA 44.

Wytwórnia Broni Popiński w Rogowie. Będąc przedstawicielami Stowarzyszenia Strzeleckiego Wrota 44, mieszczącego się w Konstantynowie Łódzkim, mieliśmy wyjątkową okazję i przyjemność zwiedzić Wytwórnię Broni Popiński w Rogowie. Miejsce w którym obecnie odbywa się produkcja broni palnej i jej poszczególnych elementów. Produkowane są tu karabinki AK w różnych konfiguracjach i modelach ale nie tylko. Karabinki na amunicję 7,62×39 mm w wersjach na rynek cywilny i wojskowy. Możemy tutaj nabyć karabin AK w pełnym drewnie, typowy klasyk jak i modele w polimerze z szynami ris.

SUBKARABINEK

Dostępny jest również karabinek, bardziej subkarabinek pod nawą MINI JACK. Charakteryzuje się on skróconą lufą na styl Polskiego ONYKSA – Wz. 89 lub jak kto woli AK 74U – potocznie zwanym bin Laden. Całą ofertę broni w przeróżnej konfiguracji znaleźć można na stronie zakładu. Warto się z nią zapoznać nawet trzeba.

Dzięki uprzejmości właściciela Pana Jacka Popińskiego mogliśmy nie tylko zwiedzić wytwórnię broni, ale i przeprowadzić wywiad z Dyrektorem Produkcji Panem mgr inż. Andrzejem Ślebiodą. Znakomity człowiek z pasją w oczach i wieloma pomysłami na przyszłość. Praca w tym zakładzie to dla nie go przyjemność i możliwość samorealizacji. Udało nam się zadać wiele interesujących i nurtujących nas pytań. Dowiedzieć się wielu ciekawych rzeczy dotyczących etapów produkcji i jej kontroli. Sama historia genezy powstania zakładu i jego etapy rozwoju były zaskoczeniem.

Wytwórnia Broni Jacek Popiński to jeden z najlepiej rozwijających się podmiotów prywatnych polskiego sektora zbrojeniowego, jak też jedna z niewielu firm w tym sektorze produkcji. Niewielki zakład ślusarski ale i kuźnia broni starodawnej, przez lata przeobraziły się w wysoce zaawansowany zakład produkcyjny. Zakład gdzie bardzo duży nacisk kładzie się na dobry produkt końcowy przez kontrolę jakości. Gwarantuje to zgodność z technologią oraz najwyższa precyzja wykonania. Miejsce gdzie pracują ludzie w miłej atmosferze ale z pasją. Ludzie, którzy sami są strzelcami sportowymi jak i członkami Stowarzyszeń Strzeleckich. Gorąco zachęcamy do obejrzenia materiału aby bliżej poznać markę WBP w Rogowie oraz przyczynić się do dalszego rozwoju w 100% polskiego producenta. W siedzibie zakładu działa Stowarzyszenie Klub Strzelectwa Sportowego im. Żołnierzy Wyklętych.

Artykuł Wytwórnia Broni Popiński w Rogowie pochodzi z serwisu WROTA 44.

Moim celem jest wiarygodne i uczciwe przedstawienie sprawy i przekazanie wiedzy, którą zdobyłem na swoich doświadczeniach. Nie mam celu nikomu ubliżać lub kogokolwiek oczerniać. Czysta merytoryka i doświadczenie wynikające z posiadania dwóch egzemplarzy tej broni.

Moja przygoda z Karabin AR firmy NEA 7,62/39 zaczęła się w grudniu 2017 roku. Kupiłem je pod Warszawą u importera. Karabiny z zewnątrz wykonane estetycznie, przyciągające wzrok. Lufy 18 cali oszynowane na całej długości. Ładne.

Moja radość nie trwała zbyt długo. Od pierwszego strzelania karabiny wykazywały wady i niechęć współpracy. Zacięcia, nie wystrzały, blokada łusek w okienku wyrzutowym, luzowanie się i wypadanie pinów to pierwsze wady, które powodowały potężną irytację podczas strzelania. Doszło do tego, że nie można było koncentrować się na celu. Procedury zabierały całą uwagę. Jak by tego wszystkiego było mało, karabiny zaczęły strzelać bez kontroli. Przy jednym wyciśnięciu spustu Karabin AR firmy NEA 7,62/39 oddawał 2-4 strzały. Zaczęło się robić bardzo niebezpiecznie.

Firma od której kupiłem Karabiny NEA próbowała rozwiązać pewne problemy. Wysłano mi nowe spusty. Wymiana ich nic jednak nie dała. Wprost przeciwnie. Jeden z nich przestał zupełnie strzelać. Na spłonkach naboi widniał znak po uderzeniu iglicy, ale inicjacji nie było. Tę samą amunicję można było bez żadnych problemów wystrzelić z innej broni.

Moją uwagę przykuło również wykonanie wewnętrznych elementów w tych karabinach. Zamki posiadały duże wżery. ( SZOK ).Karabin AR firmy NEA 7,62/39Karabin AR firmy NEA 7,62/39.

W ostateczności broń trafiła do rusznikarni w Warszawie. Doprowadzono ją do stanu używalności. Trwało to prawie cztery miesiące. W jednym z egzemplarzy wymieniono zamek, w drugim wchodziła w grę nawet wymiana lufy. Na szczęście do tego nie doszło.

Karabiny AR firmy NEA 7,62/39 odebrałem i nie sprawiały problemu na kilku spotkaniach strzeleckich. W tym czasie wystrzeliłem z nich około 200 sztuk amunicji. I zaczęło się na nowo !!! Niekontrolowane strzelanie. Wady zaczęły powracać.

Moi koledzy posiadają karabiny firmy NEA ale na kaliber 5,56/45. Użytkują je indywidualnie i zarobkowo na strzelnicach. Nie mają z nimi problemów takich jak ja. Karabiny kulturalnie się zachowują chociaż w nie których przypadkach ich konserwacja jest zaniedbywana.

Moja Konkluzja : Pomijając wykonanie elementów wewnętrznych, karabiny AR nie są odpowiednio przystosowane do strzelania z amunicji 7,62/39.

Artykuł Karabin AR firmy NEA 7,62/39 pochodzi z serwisu WROTA 44.

Decyzja o przyjęciu tej broni do uzbrojenia Armii Radzieckiej zapadła 3 lipca 1961 roku, co stanowiło początek nowego rozdziału w historii radzieckiego strzelectwa wyborowego. Jednak sam karabin to nie wszystko – kluczem do jego precyzji jest amunicja. Dla SWD zaprojektowano specjalny nabój 7,62/54 R, oznaczony jako 7 N 1. Jego pocisk wyróżnia się unikalnym rdzeniem, który łączy ołów z stalowym penetratorem. Dzięki temu pocisk uzyskuje lepszą stabilność w powietrzu i większą precyzję na dużych odległościach. Oczywiście, SWD jest kompatybilny również ze standardową amunicją 7,62 x 54 mm R (MOSIN), ale korzystanie z niej może wpłynąć na ograniczenie celności.

W kolejnych latach po wprowadzeniu, SWD stał się nieodzownym elementem uzbrojenia strzelców wyborowych nie tylko w Armii Radzieckiej, ale i w większości państw Układu Warszawskiego. W Polsce pierwsze egzemplarze tego karabinu pojawiły się w 1965 roku. Zakupienie 1300 sztuk pozwoliło na wyposażenie w nie każdej drużyny piechoty zmechanizowanej. W kolejnych dekadach, karabin produkowano praktycznie bez zmian w jego konstrukcji.

Jednak z biegiem czasu wprowadzono pewne modyfikacje – drewniane elementy zastąpiono plastikowymi, zrezygnowano z możliwości mocowania bagnetu, dodano zaczep umożliwiający mocowanie dwójnogu i opracowano nową, jeszcze bardziej precyzyjną amunicję wyborową o oznaczeniu 7 N 14.

Karabin SWD Dragunowa stał się jednym z symboli radzieckiego strzelectwa wyborowego i do dziś jest ceniony za swoją precyzję, niezawodność i charakterystyczny wygląd.

Artykuł Karabin SWD – snajperka Dragunowa pochodzi z serwisu WROTA 44.

Jedną z atrakcji naszego spotkania w tym roku była wystawa broni z prywatnej kolekcji naszego kolegi. Mogliśmy podziwiać wiele perełek militarnej przeszłości z całego świata. Jedną z nich był REKS – no właśnie REKS ale inny. DLACZEGO?

Karabin RPK, RPKS, potocznie zwany przez żołnierzy REKS

był na wyposażeniu mojej jednostki w Lublińcu podczas służby wojskowej którą tam odbyłem. Ja osobiście jako miner ( ten od zakładania ładunków wybuchowych ) miałem go przypisanego. Karabin na amunicję 7.62/39 mm z przedłużoną i wzmocnioną lufą , z rozkładanymi nóżkami przymocowanymi na stałe. Posiada szczerbinkę ustawną w górę i w dół ale również na boki. Kolba drewniana i składana. To co go różniło od tego na wystawie to właśnie składana kolba. Osobiście oniemiałem. Zaciekawiony tematem dokopałem się do źródła.

Karabin jak i jego prototypy produkowane były od 1961 roku. Nowy RKM miał być uzbrojeniem tych pododdziałów, dla których PK/PKS był zbyt ciężki ( np. spadochroniarzy ). Ponadto uznano że najlepszym rozwiązaniem będzie broń zasilana z takich samych magazynków jak standardowy karabin AK. W Polsce pojawił się w latach 70. XX wieku, zakupiono wówczas około 5 tys. RPK i RPKS. Były używane przez jednostki specjalne i powietrznodesantowe. Konstrukcje nowego karabinu maszynowego oparto na AKM dokonując niezbędnych zmian. Na wydłużonej lufie o pogrubionych ściankach zamontowano dwójnóg. Zmieniono kształt kolby, dzięki czemu przy strzelaniu z dwójnogu można ją dodatkowo docisnąć do ramienia ręką. RPK zasilany był magazynkami: bębnowy ( 75-nabojowy ) i łukowy ( 40 nabojowy ). Można także korzystać ze standardowych magazynków łukowych (30-nabojowych) karabinu AK. Poza wersją z kolbą stałą opracowano wersję z kolbą składaną RPKS, a także wersję RPKSN wyposażoną w szynę do montażu celowników optycznych i noktowizorów. Zasięg tego karabinu  wynosił 3000 m. Zasięg skuteczny natomiast to 800 m (do celów naziemnych) i 500 m (do samolotów i spadochroniarzy).

Artykuł Karabin RPK, RPKS – potocznie REKS pochodzi z serwisu WROTA 44.

Ewolucja Technologiczna

Karabin przeszedł przez liczne fazy rozwoju, dopasowując się do zmieniających się wymagań i technologii. Początkowo znany jako Lee-Metford, używał prochu czarnego. Jego późniejsza wersja, Lee-Enfield MLE (Magazine Lee-Enfield), przeszła na proch bezdymny, co było przełomową innowacją w tamtych czasach. Ostateczne modyfikacje miały miejsce podczas II Wojny Światowej, kiedy to karabin został przystosowany do masowej produkcji, aby sprostać rosnącym potrzebom wojskowym.

Charakterystyka i Zalety

Po serii ulepszeń, Lee-Enfield stał się karabinem wyjątkowo celnym na duże odległości. Jego wyjątkowa cecha, jaką była dość duża szybkostrzelność jak na karabin powtarzalny, wynikała z wysoce ergonomicznej konstrukcji, w tym dobrze ukształtowanej rączki oraz magazynka o dużej pojemności. Te elementy sprawiały, że w rękach doświadczonego strzelca, Lee-Enfield był bronią niezwykle efektywną.

Następca i Nowa Era

Z biegiem czasu, Lee-Enfield zaczął ustępować miejsca nowszym modelom. Jego bezpośrednim następcą został samopowtarzalny karabin L1A1, który wprowadził nową erę w brytyjskim strzelectwie.

Podsumowanie

Karabin Lee-Enfield to ikona wśród brytyjskich broni, która przeszła przez wiele etapów doskonalenia i modernizacji. Dzięki temu, stała się jednym z najbardziej efektywnych i wszechstronnych karabinów swoich czasów. Analiza Irytującego Historyka doskonale podkreśla te aspekty, oferując widzom fascynujący wgląd w historię i ewolucję tej legendarnej broni. Obejrzenie filmu to obowiązkowy punkt dla każdego, kto interesuje się historią broni i militariów.

Artykuł Karabin Lee-Enfield pochodzi z serwisu WROTA 44.

W świecie broni palnej, nazwisko „Kałasznikow” jest synonimem niezawodności i trwałości. Dlatego też zaprezentowanie nowego modelu KR-9M przez firmę „Kałasznikow Floryda” na ostatnich targach broni w USA wzbudziło niemałe zainteresowanie wśród ekspertów i entuzjastów broni. W erze informacji, gdzie wiele danych jest dostępnych niemal od ręki, niezwykłe jest to, że na temat KR-9M krąży wciąż stosunkowo niewiele informacji.

Wysoka Szybkostrzelność i Uniwersalność

Najnowszy model KR-9M wyróżnia się na tle innych karabinów swoim kalibrem. Używa amunicji 9mm, co z pewnością zainteresuje osoby poszukujące karabinu o mniejszym kalibrze, ale zachowującego przy tym wysoką szybkostrzelność. W trybie pełnego automatu KR-9M jest w stanie wystrzelić imponującą liczbę 700-750 pocisków na minutę.

Lekkość i Wytrzymałość

Oprócz imponującej szybkostrzelności, model ten zaskakuje również swoją niewielką masą i wytrzymałością. To sprawia, że jest to broń nie tylko skuteczna, ale również komfortowa w użyciu, co jest kluczowym czynnikiem w warunkach bojowych.

Sprawdzenie w Warunkach Bojowych

Ekipa z Vickers Tactical miała okazję przetestować ten model w warunkach zbliżonych do bojowych, co dodatkowo podnosi kredyt zaufania do tej nowości na rynku broni. Ich doświadczenia i obserwacje będą nieocenione dla potencjalnych użytkowników, a ich prezentacja zapewne ułatwi wybór dla osób rozważających zakup.

Zapowiedź Filmu

Jeśli chodzi o głębsze zrozumienie możliwości i specyfikacji tego karabinu, warto będzie z niecierpliwością oczekiwać na materiał filmowy z testów. Film nie tylko dostarczy widzom obrazu tej broni „w akcji”, ale również pomoże zrozumieć, na czym polega jej unikalność i dlaczego warto zwrócić na nią uwagę.

Podsumowując, Kałasznikow KR-9M to ekscytujący nowy rozdział w historii jednej z najbardziej cenionych marek broni palnej. Jego wysoka szybkostrzelność, niewielka waga i wytrzymałość zapowiadają, że stanie się on kolejnym hitem, nie tylko wśród entuzjastów strzelectwa, ale także w szerszym kontekście taktycznym i bojowym.

Artykuł Karabin Kałasznikow KR-9M pochodzi z serwisu WROTA 44.

I doczekaliśmy się kolejnego wywodu Irytującego Historyka, tym razem tematem monologu jest rewolwer Webley Mk VI. Webley & Scoot, brytyjska firma, która wyprodukowała szereg rewolwerów od połowy XIX do końca XX wieku. W drugiej połowie XIX wieku firma pod nazwą P. Webley and Son produkowała już własne rewolwery kalibru 44, a także licencjonowane kopie rewolwerów firmy Smith & Wesson.

Rewolwer Webley Mk V był natomiast standardowym modelem w momencie wybuchu pierwszej wojny światowej (przyjęty 9 grudnia 1913 roku), ale model Mk VI był o wiele popularniejszy w użyciu w roku 1914. W dniu 24 maja 1915 roku model Mk VI został przyjęty jako standardowa broń dla oddziałów brytyjskich i pozostał w służbie na czas pierwszej wojny światowej. Był wydawany oficerom, lotnikom, załogom marynarki, zespołom karabinów maszynowych oraz czołgistom.

Rewolwer okazał się bardzo niezawodną i wytrzymałą bronią, dobrze przystosowaną do błota i niesprzyjających warunków walki w okopach, dlatego dla Mk VI opracowano kilka akcesoriów, w tym bagnet, urządzenie szybkiego ładowania oraz zestaw pozwalający przekształcenie rewolweru w karabinek.

Artykuł Rewolwer Webley Mk VI pochodzi z serwisu WROTA 44.

W przemyśle zbrojeniowym, gdzie tradycja i doświadczenie odgrywają kluczową rolę, firma Beretta, założona w 1526 roku, to jeden z najstarszych graczy na rynku. Ich najnowsze dzieło, półautomatyczny pistolet Beretta APX, stanowi jednak odważny krok naprzód, wprowadzając innowacje i modyfikacje techniczne.

Projekt APX: Odpowiedź na Nowe Wyzwania

Początkowo stworzony w 2016 roku, Beretta APX był odpowiedzią na rosnące zapotrzebowanie amerykańskich Sił Zbrojnych. Pomimo początkowego zamówienia na modernizowaną wersję modelu M9, ostatecznie zdecydowano się na wprowadzenie całkowicie nowego designu. Decyzja Departamentu Obrony Stanów Zjednoczonych, odrzucająca propozycję Beretty, by dostarczyć model M9A3 po obniżonej cenie, przyspieszyła rozwój modelu APX.

Modułowa Re-konfiguracja i Adaptacyjność

Jednym z najbardziej unikatowych aspektów pistoletu Beretta APX jest jego zdolność do modułowej re-konfiguracji. To oznacza, że użytkownik może szybko i łatwo zmieniać komponenty broni, takie jak chwyt, zamach czy lufa, bez konieczności korzystania ze specjalistycznego narzędzi. Taka adaptacyjność czyni z niego niezwykle wszechstronną broń, zdolną do dostosowania się do różnorodnych potrzeb i wymagań.

Multimedialne Zbliżenie na Beretta APX

Jeśli chodzi o zrozumienie subtelności i zaawansowanych aspektów tej broni, warto odwołać się do dostępnych materiałów filmowych. Nie tylko zapewniają one detaliczne wyjaśnienie jej konstrukcji i funkcji, ale także przybliżają użytkownikowi całą gamę możliwości, jakie oferuje ten pistolet.

Podsumowując, Beretta APX to kwintesencja innowacyjności i zaawansowania technicznego w dziedzinie broni palnej. Pomimo trudnych początków i niepewnej atmosfery związaną z początkowymi zamówieniami od amerykańskiego rządu, Beretta nie tylko sprostała wyzwaniu, ale też podniosła poprzeczkę dla całego przemysłu. To pistolet, który równie dobrze może służyć w rękach doświadczonego strzelca, jak i stanowić zaawansowane narzędzie dla specjalistów od taktyki i obrony.

Artykuł Pistolet Beretta APX pochodzi z serwisu WROTA 44.